In een van mijn teksten komt de zin voor: “Een mens raakt gewend aan het nemen van risico’s.” In ons gezin was dat de normaalste zaak van de wereld. Als je opgroeit met een narcistische vader, raak je eraan gewend dat je altijd het onderspit moet delven.

Achteraf besef je dat voortdurend in spanning leven, zonder of nauwelijks ontspanning te vinden, zowel geestelijk als lichamelijk zijn sporen nalaat. Sommige gelovigen zeggen dat je, wanneer je tot bekering bent gekomen, moet vergeven en dat alle verwondingen dan snel zullen genezen. Daarmee wekken zij de indruk dat een kind van God geen stress of trauma’s mag hebben en dat onnodig lijden voorkomen kan worden door het verleden achter je te laten.

Blijkbaar hebben deze mensen weinig of geen tegenslag of zware stormen meegemaakt; anders zouden zij zulke uitspraken waarschijnlijk niet doen. Thuis leefden wij altijd in een onveilige sfeer. Ik kan met volle overtuiging zeggen dat je zulke ervaringen met je meedraagt, ook nadat je tot bekering bent gekomen. De verwondingen die daardoor ontstaan, verdwijnen niet zomaar. Wel kun je ermee aan de slag gaan.

Ik legde het aan de voeten van Jezus en vertrouwde erop dat herstel zou komen. En dat herstel is er gekomen, al was de weg lang. Naarmate ik geestelijk meer vrijheid ervoer, namen mijn lichamelijke klachten echter toe. Het begon met maagklachten en ontwikkelde zich in de loop der jaren tot rugklachten en een ernstige hernia, waarvoor een operatie noodzakelijk was. Uiteindelijk kreeg ik zelfs kanker.

In al die jaren van tegenslagen heb ik God nooit de schuld gegeven. Ik heb geleerd te vergeven en ben geestelijk, mede door EMDR-therapie, vrijwel hersteld. Tijdens de periode waarin ik door mijn hernia veel op bed lag en weinig kon, heb ik mijn tijd nuttig besteed: met een laptop heb ik deze website opgebouwd.

Nooit verweet ik God of mensen de tegenslagen waarin ik terecht was gekomen. Steeds opnieuw mocht ik de genezende hand van Jezus ervaren. Over mijn periode van kanker heb ik destijds ook een verslag geschreven: Kanker.