Warboel.

Het wereld ras Is decadent. Men knokt om de aarde en men kijkt niet op een cent. De vervuiling van de wereld neemt schrikbarend toe. Normen loos en a sociaal gooien we massaal alle afval om ons heen. We wijzen naar de ander en raken verwent. Geen begrip meer voor een ieder ook al is hij nog zo bekent. We schreeuwen keihard, “Wij zijn kampioen”, ook al laten we computers voor ons denken doen. Nee de mens raakt steeds verder los van God, in het scala van ik doe het zelf en ik leef alleen voor het genot. Maar er vreten termieten in je menselijke geest, totdat je een lege huls ben van wat je ooit bent geweest.

Er zijn altijd al egotrippers geweest, die niet verder denken kunnen dan hun eigen holle geest. Geïnspireerd door hun materialisme en hun zogenaamde faam willen ze dagelijks in het welvaartszonnetje staan . Het mag benoemd worden wat er in de mensen leeft, ook al lijkt het op verwijten en is het vaak niet beleeft. Het is een waarschuwing voor ons allen om zo niet te gaan. Doen we het wel, maken we de hele wereld naar de maan.

En ik weet dat ik misschien vrij cryptisch filosofeer. Meestal wijs ik dan de weg naar de levende Heer. Maar ook nu, terwijl de kritieken niet mals zullen zijn, zoek ik de uitkomst van al deze warboel in een prachtig en hoopvol refrein:

Want al wat leeft is door Gods handen geschapen. Zelfs de knapste professor kan geen leven namaken. Laat los jou consumerende en egoïstische gedrag. Kijk om je heen in deze wonderlijke wereld en geniet van alle Kleurenpracht. Er is hoop en herstel als je jezelf radicaal omkeert. Kies voor het Leven en de Levende Heer.

De Wet.

Het was er al jaren ook al merkte je dat niet, een soort van monarchie genaamd democratie. Een handje vol belangen ook al begrijp je het niet, het klonk toch wel aardig en hete democratie.

Laten we gedenken de val der democratie, want in deze tijd is hij al jaren er niet.

Zacht in wat handen van mensen wetten makelij, heeft men Gods wetten vertrapt want dat hoort er toch niet bij. En ook in de kerken miljoenen liters water bij de wijn, want Gods zuivere wetten zijn verleden tijd.

Laten we begraven Gods geboden en eer, want het zwaard des oordeels zien wij niet meer.

Wil je graag verzuipen in de weelde van de tijd? Besef dan dondersgoed dat Je van God ver weg glijd. Want wie de wet veracht, veracht immers de maker van de wet, de zegen voorbij in ruil voor een broodje kroket.

Weg met de hemel en weg met de hel. En de moorden nemen toe besef je dat wel?

Ik sta in de vrijheid en zie al het menselijk geklooi. Ik roep je aan na te denken, ik hoop dat je ontdooid. Zonder Gods wetten wordt de wereld een normloze brei. Wie Zijn wetten respecteert is de zegen nabij.

Weg met de leugen en de verdraaierij. Volg de koers van God, en Zijn wet maakt jou vrij.