De overwinning.

Iedere dag dat ik dacht, zoveel dingen bij U bracht, was er weer twijfel in mij. Waarom deze onzekerheid. En U veranderde niet en keek niet naar het verschiet, U inspireerde mij, maakte de weg voor mij vrij. En iedere nacht die ik huilde was U bij mij, en troostte mij. Heer U blijft trouw ook al zag ik het niet. U zei, “ Ik hou van jou, geef me jou verdriet”! Heer hoe kon ik zo oneindig blind zijn, in al mijn pijn.

Ze nagelde U aan het kruis omdat U de waarheid spreekt, geestelijke ketens verbreekt. Maar waar U kwam daar was het heilige licht van het hemels koninkrijk, de mensen werden er bevrijdt. Heer hoe kon de mens zo oneindig blind zijn, in hun uiterlijke schijn. Wat is de mens eigenlijk klein. U had geen verwijt maar heeft de weg bereid. Mensen met berouw kwamen in Uw zaligheid. In Uw koninkrijk tot in eeuwigheid, wandelend in Uw hemels paradijs.

En U werd begraven, naar het graf gedragen. Alles leek voorbij, verspilde strijd. Al Uw vrienden weende, zelfs enkele vreemde. De glorie leek voorbij, verleden tijd.

Maar op derde dag kwam er een eind aan de vloek die op de mensheid lag, U stond op uit de dood, Uw heerschappij oneindig groot. Want in de geestelijkheid heeft U de weg bereid, overwon de dood, Uw Liefde oneindig groot. En nu iedere dag mag ik uit genade met U de hoge weg gaan, met alle pijn is het gedaan! U bent de Koning van mijn hart, en Heer ik geef U mijn troon. Uw grote majesteit en macht. Heer maak mijn hart een met U. Geef mij Uw inspiratie continu.

U bent mijn Koning, U bent de levende God. U bent Yeshua, Uw Waarheid maakt ons vrij.

U bent mijn Redder. U overwon de duistere macht. Uw licht geneest mij, Heer ik hou van U.

Vragen.

Vol van onbeantwoorde vragen loop ik de berg op. Ik heb geen lust om naar vragen te graven. Ik vind het antwoord vast wel bij God. Generaties lang willen we alles verklaren doelend op onze zogenaamde zekerheid. Dan lijkt simpel als een kind geloven ouderwets en uit de tijd.

Al onze vragen maken onze oren doof. Waar blijft de tijd zonder die vragen, toen we nog leefde uit geloof.

Vol van verwachting loop ik de berg op. Ook al lijkt de klim nog zo zwaar, daarboven ontmoet ik U mijn Heer, mijn God. Ik weet dat als ik dichter bij U ga komen smelten de vragen als sneeuw voor de zon. Wat een rust gaat dat geven, als ik dat maar even proeven kon.

Al onze vragen, ik doe ze in een grote kist die ik echt niet naar boven ga dragen en die verdwijnen in de mist. Bij U gaan we alles begrijpen en ook al zien we soms niet. Een kind maakt zich daar ook niet druk om, een kind geniet.

Heer leer ons leven als kinderen, simpel op vader gericht. Laat onze geest niet meer wegglijden op maatschappelijke plicht. Want als we op U vertrouwen verdwijnt elke aanklacht. Aanvaarden we dankbaar het machtige offer dat U bracht.