Verlopen kansen?

God geeft je duizend kansen maar je loopt ze star voorbij. Je denkt vooral aan je hoge verdiensten jou status en jou heerschappij. Wanneer wordt je eens wakker, Wanneer open je jou ogen, Wanneer open je jou oren, en luister je naar Gods stem?

Je ziet de wereld in vuur en vlam en het doet je geen ene moer! Het is immers ver van jou bed en dus niet bij je op de vloer. Wanneer wordt je eens wakker, Wanneer open je jou ogen, Wanneer open je jou oren, en luister je naar Gods stem?

Je kan fantastisch redeneren en je kent de bijbel uit je hoofd. En je blijft de mens negeren die nergens in gelooft. Wanneer wordt je eens wakker, Wanneer open je jou ogen, Wanneer open je jou oren, en luister je naar Gods stem?

Met onze prestige gerichte maatschappij gaat de natuur compleet naar de maan. We willen alles besturen en op Gods plek gaan staan. Wanneer worden we wakker, Wanneer openen we onze ogen, Wanneer openen we onze oren, en luisteren we naar Gods stem?

----------------

Na het delen van deze tekst kreeg ik de vraag: "Over wie gaat dit eigenlijk?" Zulke vragen zetten je aan het denken. Natuurlijk kunnen we aannemen dat het over de mens in de breedste zin van het woord gaat. Sommigen zullen er bepaalde aspecten van zichzelf in herkennen, terwijl anderen er juist het gedrag van anderen in zien. Het draait erom of we ons laten sussen door onze eigenwijze, alles goedpratende menselijke geest, of dat we bereid zijn te luisteren naar wat God van ons vraagt. En niet alleen luisteren, maar ook handelen! De kansen zijn nog niet voorbij. Koning Yeshua houdt de deur nog steeds open! 

 

Eeuwigheid.

Waar is het dorp waar ik ooit speelde lang geleden?

Waar is de buurt van mijn ouderlijk huis?

Waar is de school waar ik veel uren heb versleten?

Het grote bos, het lijkt zo klein!

 

Tijd kent vele stations waar we ooit leefde.

Beelden van weleer blijken vervaagd en vergaan.

Steeds wordt er gebouwd en gestreden.

De mens lijkt onvermoeibaar en blijft steeds maar verder gaan.

In eeuwigheid blijft eeuwigheid bestaan.

 

Waar is het geloof dat men toen geloofde telkens weer?

De liedjes van Johan de Heer?

Waar is de zondagschool waar je flirtte naar de meisjes?

Waar zijn die mensen van weleer?

 

Tijd kent vele stations waar we ooit leefde.

Beelden van weleer blijken vervaagd en vergaan.

Steeds wordt er gebouwd en gestreden.

De mens lijkt onvermoeibaar en blijft steeds maar verder gaan.

In eeuwigheid blijft eeuwigheid bestaan.

 

Waar is de droom waarvoor ik vocht heel mijn leven?

Dromen van een vrij bestaan.

Hij heeft mijn dromen gelukkig inhoud kunnen geven.

Yeshua riep mij bij mijn naam.

 

Hij kent immers de stations waar ik ooit leefde.

Mijn hartgesteldheid heeft Hij Lief en dat blijft staan.

Hij staat klaar om steeds weer vernieuwing te geven.

Het oude is voorbij en is afgedaan.

In eeuwigheid blijf ik met Yeshua staan.